Door Joost Pöpping en Henk Oosterink.
Joost en ik gingen naar Dieren, naar het open NK schaken om daar deel te nemen aan een 4-kamp. Op die manier konden we mooi aan onze rating werken, dat is zeker gelukt, maar wel op een andere manier dan die ons voor ogen stond…. hier een verslag van ons wedervaren.
Eerst de visie van Joost.
Eind juli: tijd voor zelfkastijding ! Het open NK schaak in Dieren valt bijna altijd samen met een verblijf in Doesburg. Ik pas daar op hond Noa en kat Evy op.Zo ook dit jaar. Mooi om weer eens mee te spelen bij de vierkamp - groep. Maandag 27 juli was het zo ver. Na overleg met shih-tzu Noa zou ik 12.15 uur naar Dieren fietsen. Op het moment supreme zag ik mij geconfronteerd met een hevig bibberend hondje. Blijf, blijf - las ik in haar grote donkere ogen.
Maar ja, de schaakplicht riep en ik ging op weg. Laat ik maar open kaart spelen: het werd niets !! Ik kon het bibberend hondje niet uit mijn gedachten krijgen. Zelfs de bidon water, die mijn opponent op tafel had gezet en die de grootte had van Noa, kreeg na een krachtzet bibberneigingen. Kortom: Geen concentratie - geen punt.Op dinsdag ging het iets beter. Na een leuke, leerzame partij die ruim 3 1/2 uur duurde, moest ik mijn koning omleggen.
Uit ronde 3 op woensdag komt bijgaand partij.
(Na zet 27 Ke1)
Vreemd is hier dat ik tijdens de partij lang dacht: ik sta wel aardig goed. Nu ik naar het diagram kijk word ik niet vrolijk.
De verbonden zwarte torens op de tweede rij. Ik had het geheel onnodig toegestaan. Toen hij het paard offerde, dacht ik foute boel, afblijven !! Maar ja, ook dat leverde niets op. Mijn tegenstander had het goed gezien en won niet alleen van mij, maar ook de groep - goed voor 50 euro !
Conclusie: Het waren drie leuke dagen. Ik ben al een tijdje op het punt aangeland dat het resultaat er niet meer al te veel toe doet. Spelvreugde staat voorop.
Henks kijk op deze dagen.
Dag 1 Twee nullen….
De zaal is al bomvol als ik arriveer, het Open NK Schaken is al een week aan de gang en dan is het nu onze beurt. Joost komt met de fiets vanuit Doesburg, waar hij en Elly aan het oppassen zijn. Ik kom met de trein, kost me ongeveer 45 minuten plus 15 minuten lopen. We babbelen wat en gaan op onze plaatsen zitten. De bedenktijd is 1.40 uur plus 10 seconden. Na zet 40 krijg je er een half uur bij. Dat kunnen lange partijen worden…. De gong wordt geslagen en we gaan aan het werk, ik heb wit en Joost zwart. Ik speel mijn d4 gambiet en offer een pion, normaal krijg ik er wel spel door, maar vandaag ben ik gewoon te sloom. De stukken verdwijnen en de pluspion blijft op het bord, ik heb geen compensatie. Er dreigt zelfs tijdnood en daarom ga ik all in. Het wordt all nothing. De eerste nul is binnen. Joost dan maar, ik kijk en zie dat hij al heel snel een stuk is kwijt geraakt. Hopeloos, oordeel ik met een kennersblik. Joost vecht nog wat door, maar gaat uiteindelijk ook nat. Tweede nul. Oei, geen best begin, morgen dan maar?
Dag 2 Slappe remise en opnieuw blunder van Joost, oorzaak zielig hondje?
Nieuwe ronde nieuwe kansen, Joost maakt een getergde indruk, ik voel dat hij klaar is voor revanche. Helaas is zijn tegenstander dat niet...
Ik speel op de 2e dag een degelijke maar vrij slappe partij tegen Van de Bergh. Als hij remise aanbiedt, neem ik het maar aan, er zit geen muziek meer in de stelling. De nul is weg, zullen we maar zeggen. Joost daarentegen heeft de wind opnieuw flink tegen, hij staat alweer een stuk achter, hoe doet hij dat toch? Later blijkt dat hij de keuze had om een loper of een pion te slaan, hij koos voor de pion….Dat bleek geen goed idee te zijn. Ondanks wat tegen spartelen, gaat hij opnieuw onderuit. Dag later hoor ik van het zielige hondje, is dat de oorzaak van het concentratiegebrek? Zielige hondjes zijn niet leuk.
Dag 3 Vechtremise en een derde nederlaag.
Ik neem het op tegen Anton Schermer, die vroeger lang bij het schaakblad New In Chess werkte. Later bleek dat ik 2 boeken naast mijn bed had liggen die hij geproduceerd had. Niet dat het veel uit maakt. Ik maak een foutje in het vroege middenspel. Na een beetje ingewikkelde afruil, blijk ik een zwakke pion op c3 te hebben, ik vecht zo lang mogelijk om die te behouden. Daarnaast zoek ik wat compensatie mocht ik hem verliezen. Ik wil me niet op de borst kloppen, maar ik weet me er redelijk uit te vechten. Ik pak een pion terug en houd druk op een randpion, misschien zit er zelfs winst in? Dan staat Joost plots naast me, hij heeft opnieuw verloren en vertrekt. Hij maakt een aangeslagen indruk. Mijn tegenstander biedt dan ook op eens remise aan, ik neem het dan maar aan. Kan ik ook naar huis. Een ervaring rijker en veel elo punten armer stap ik op de trein. En zie daar, de stoomtrein staat er ook, toch leuk.
Hier mijn laatste en minst slechte partij…