Hoeveel herrie kan een schaker verdragen? Beroemd is het verhaal van een WK match tussen Larsen – Portisch in de Rotterdamse Doelen. Het Leger des Heils had de grote zaal gehuurd en dat leidde tot een akoestische uitbarsting van apocalytische proporties. Beide schakers sprongen bijna van hun stoel tot aan het plafond. Maar dat was nog maar kinderspel bij wat ons overkwam….
Op vrijdag de 16e januari speelden wij de SOS wedstrijd tegen de Elster Toren. Een cruciale wedstrijd, bij verlies, was het seizoen wel over. We moesten eigenlijk gewoon winnen. Raymond en Johan moesten passen, Eric en Frans namen hun plaatsen over. Locatie was het zeer gezellige cafe In Den Ommelanden, en daar kunnen ze echt wel een feestje bouwen, daar kwamen we snel achter….
We zaten goed en wel achter de borden of daar barstte het feest los. Tot over 80 decibel bij open staande deur, dat is het geluid van een wekker die naast je afgaat. Dat had Frans gemeten, die had tijd zat want binnen een kwartier kon hij zijn koning al om leggen. Foutje gemaakt, ja dat zal wel. Voor straf moest hij urenlang toekijken. Nou, dat was ook geen pretje. Henk moest tegen Eric de Visser (rating 1745) en zag een detail over het hoofd en moest vervolgens uren lang in de verdediging. De witte d-pion was achtergebleven en werd door veel zwarte stukken onder vuur genomen, die moest behouden blijven anders dreigde een totale collaps van de witte stelling.
Dat begon al goed….
Maarten speelde zijn geliefde damegambiet, maar kreeg ook geen voordeel en moest een lange taaie partij spelen.Thijs idem dito, een stelling zonder open lijnen of andere aanknopingspunten. Veel manoeuvreren dan maar. Eric kreeg na een iets mindere opening wel de overhand en leek te gaan winnen. Bram had duidelijk last van de muziek, hij heeft de neiging om naar de muziek te gaan luisteren vertelde hij na afloop. Dat kost tijd en aandacht, oei hoe ging dat aflopen?
Henk had eindelijk de verdediging van de d-pion op orde, maar nu kwamen de zwarte f- g- en h-pionnen plots gevaarlijk opzetten. Nou dat weer. Donkere wolken trokken zich samen, en dat op een onbewolkte avond... Iedere keer als Maarten langs kwam lopen, keek hij bedenkelijker. Gelukkig zit er altijd wel een tegenkans in de stelling. Als de d-pion opgespeeld kon worden, waren er kansen. Nadat zijn tegenstander zijn beste mogelijkheid had gemist, kwam de tegenstoot! En met een swindeltje werd daarna de f-pion geofferd, na acceptatie kregen de witte torens opeens vrij spel. Wit won 2 pionnen en kon wat materiaal afruilen. Plots was het blad gedraaid en gaf zwart zich gewonnen.
Maarten kreeg uiteindelijk zijn remise. En Eric won inderdaad, had hij ook wel nodig zei hij na afloop. Hieronder volgt zijn verslag.
Verslag Eric:
Solide partij op bord 5.
Na een aantal teleurstellende resultaten in de externe competitie wist ik dan eindelijk weer eens een partij tot een goed einde te brengen. Mijn tegenstander wilde een Philidor spelen, maar besloot een pionstorm op de damevleugel te realiseren. Daarmee wist hij uiteindelijk mijn e4 pion te slaan. Ondanks dat ik een pion minder had op dat moment, geeft stockfish een +1 voor wit. Niet veel later staat onderstaande stelling op het bord. Na Ddc4 dreigde mat en in plaats van te rokeren (de enige juiste zet in die stelling speelde mijn tegenstander d5). Na 20 minuten diep beraad besloot ik dat het veilig was om de pion op c6 te pakken. Het bleek inderdaad veilig en een aantal zetten later stond de rechter stelling op het bord. Hier vond ik de winnende zet.
 |
 |
Loper a4 om het paard te pennen en uiteindelijk een kwaliteit te winnen. Daarna was het een kwestie van heen en weer schuiven en stukken ruilen om de stelling te vereenvoudigen. Dat lukte aardig en nadat zwart de dameruil afsloeg en in plaats daarvan mijn pion op a2 sloeg, was mat onvermijdelijk voor zwart. Speel het maar eens uit. Zwart koos voor de Kd7 variant waardoor het mat in 3 werd vanuit onderstaande stelling.
Onder het aanzwellende gedreun van allerlei feestmuziek nam ook Thijs remise aan. We waren er bijna, nu Bram nog. Dit zijn Brams indrukken:
Vrijdag 16 januari speelde ons zestal Maarten,Thijs,Henk,Frans,Eric en ik uit tegen Elster Toren,de speelzaal bevond zich boven een cafe waar de muziek op een hoog volume stond. Dat herinnerde mij aan een speelzaal in Aalten waar ook de muziek op de achtergrond zeer luid klonk. Ik als muziek liefhebber/fanaat krijg dan de neiging om met mijn voeten het ritme van de muziek te volgen wat niet echt bevorderlijk is voor de concentratie op het schaakbord. Ik verloor toen in Aalten mijn schaakpartij omdat ik meer naar de muziek luisterde en mijn focus niet op mijn schaak partij had. Ik moest dus mezelf dwingen om in Elst me niet te laten meeslepen door de luide muziek waar ze overigens wel goede muziek afspeelden,dat moet worden gezegd. Ik speelde op bord 4 tegen Mike Peters(rating 1485) met zwart en mijn tegenstander opende met wit voorzichtig maar wel solide. Lange tijd bleef de partij in evenwicht maar de klok ging ook een rol spelen. Op de 42e zet had ik nog 7 minuten over op mijn klok en mijn tegenstander 25. Vanuit het cafe beneden hoorde ik Radar love van the Golden Earring, een prachtig nummer. Ik plaatste mijn handen op mijn oren en moest me echt gaan focussen op de schaakpartij wat me gelukkig lukte. Mijn tegenstander ging vol in de aanval met zijn 2 torens gericht op mijn koning maar ik rekende net iets dieper in de stelling en gaf mijn tegenstander schaak waarbij hij een loper ging verliezen. Mijn tegenstander had berekend dat hij mij schaakmat kon zetten met zijn torens maar ik had 1 zet dieper gerekend, mijn loper kon de aanval op mijn veld g 7 pareren. Met nog 4 minuten op mijn klok lokte ik mijn tegenstander in de val door een schaak met mijn loper op zijn koning waarbij ook zijn toren werd aangevallen door mijn prachtige loper. Mijn tegenstander gaf onmiddellijk op en ik voelde me in hogere sferen. Ik had de verleiding weerstaan om me te laten meeslepen door de muziek op de achtergrond en koel te blijven in tijdnood. Uiteindelijk wonnen we met 4-2 van Elster Toren, goed gedaan mannen! Op naar de volgende overwinning! (Bram Blasman).
Na afloop nog even aan de tegenstanders gevraagd of er altijd zo’n herrie was, dat bleek zo. Geen wonder dat ze onderaan staan…..
Henk Oosterink