De weg lijkt eindeloos
slechts af een toe een lichtje
maar nog vaker duisternis.
We rijden zwijgend voort
op weg naar verlossing
in dat duistere oord.
Enschede….
Op deze vooravond van het het Maartensfeest rijden 2 auto’s met 3 personen naar dat verre Enschede. Er lijkt geen einde aan de weg te komen….We gaan daar een op papier te sterke tegenstander treffen, later blijkt niet alleen op papier. Ook weer niet in de sterkste opstelling, maar dat zijn we wel gewend. Opstelling: 1 Thijs 2 Maarten 3 Bram 4 Henk 5 Joost en 6 Frans. Daar gaan we weer.
Max Euwe is een wat kleinere club, met 2 teams, maar het eerste speelt in de hoofdklasse en het tweede is met ratings ver boven ons natuurlijk favoriet. Er spelen daar buitenlandse studenten, aan de namen te zien.
Na een half uur even wezen kijken. Frans komt slecht uit de opening, zijn lopers en torens staan vast achter de pionnen, met zijn dame probeert hij wat onrust te zaaien, maar het ziet er raar uit. Joost lijkt wel aardig uit de opening te zijn gekomen en ziet er nog relaxt uit, later wordt dat anders…Op de andere borden zijn nog geen ongelukken gebeurt, zo te zien.
Even later hoor ik Frans roepen: “Je zit aan alle stukken te voelen…”. Zijn jonge tegenstander besluit om zijn stukken eens recht te gaan zetten, net als hij zelf aan zet is….De wedstrijdleider sust de gemoederen, maar Frans kan er niet mee lachen. Te meer daar zijn tegenstander na elke zet met veel kabaal de speelzaal verlaat, veel gesmijt met de deur. Daar is nog enig opvoedkundig werk te verrichten.
Ik (Henk) kom goed uit de opening en wordt op geen moment verrast, ik speel de Hollandse opening, dit voor de kenners onder u, en krijg mijn paarden goed in het spel. Gelukkig zie ik op tijd dat Pb3 met aanval op de toren en pion gevolgd zou zijn door Dc4+. Dat had me het paard en de partij gekost. Maar ik zie veel en pak uit met fijnzinnig spel, dat levert me een pion op, zowaar! Ik zie geen wit tegenspel en ga door met nog zo’n fijnzinnige manoeuvre en win een 2e pion. Zie aan, wat een fijnzinnigheid zo laat op de avond, dat zijn we wel minder gewend. De derde pion krijg ik “gratis”, ik zie de doortraptheid van wits plan, maar denk het te kunnen omzeilen. Zijn Dame komt achter mijn koning en dreigt wel iets, ik dreig uiteraard ook het een en ander. Net op het moment supreme wordt ik behoorlijk gestoord door de tegenstander van Frans, die kan het niet laten om met de deur te smijten. Ik verlies mijn concentratie, zullen we maar zeggen….Dit pak ik als excuus om in eeuwig schaak te vluchten, niet slecht, maar winst lag dicht bij. Zet 38 ..,Pd2+ 39 Pg1,Dxa3 en nu kan de zwarte koning uit de schaakjes lopen. Zo simpel was het….tja. Maar ik meende spoken te zien, later bleek dat het Joost was, die nog bleek weg getrokken was na zijn nederlaag…..
Zoals gezegd, ging het met Joost wat minder, hier zijn verhaal, Joost:
Na 14 zetten stond er, na grootscheepse afruil, een remisestelling op het bord.
Na 15 zetten stond ik verloren. Kortom er was duidelijk sprake van een blunder.
Voor de derde keer dit seizoen werd ik op knullige wijze slachtoffer van een penning op de koning. Ik stond vervolgens voor de keuze of poedelnaakt buiten in de vrieskou wachten op het eind van de overige partijen of tegen beter weten in door schaken. Ik koos voor optie 2 - wat ben ik toch een watje !! Hoogtepunt van de avond was het ritje naar Enschede in de heerlijke auto van Frans.
Chauffeur, nogmaals dank.
Met Bram ging het ook niet goed, het zag er vrij ongevaarlijk uit, maar vanuit de volgende stelling liep het fout:

Bram: Ik speelde op bord 3 met wit tegen Adel Abbas(rating 1877) de uit wedstrijd tegen Max Euwe in Enschede. Mijn tegenstander dacht erg lang over zijn zetten wat mij een beetje in slaap sukkelde maar ik dwong mezelf alert te blijven. De partij ging gelijk op tot de 13e zet (zie stelling) en daar ga ik in de fout door met mijn paard pion d4 te slaan in plaats van het betere loper x pion d4. Ik had mijn focus te veel gelegd op een konings aanval dan op de zwarte stukken van Adel Abbas en overzag dat ik 4 zetten later een kwaliteit zou verliezen. Mijn tegenstander benutte zijn voordeel volop en ik liep achter de feiten aan. Op zet 33 gaf ik op, er was geen redden meer aan.
Met Frans ging het ondertussen van kwaad tot erger, zelden zulke slechte lopers gezien, g6 en lg7 had waarschijnlijk iets geholpen, maar Frans zag het blijkbaar niet. Of kreeg er de tijd niet meer voor. Dat kan ook.
Het oeverloos weg lopen van het bord en het slaan met de deuren zal zeker zijn effect hebben gehad, zijn tegenstander was sowieso 200 elo punten sterker, dat poets je niet zomaar weg.
Uiteindelijk moest Frans de vlag strijken.

Maarten deed het beter, hier zijn verhaal:
Op bord 2 moest ik het met zwart opnemen tegen Amin Shakya.
Mijn Siciliaan was iets anders dan ik gewend ben. Het werd de Alapin variant (met op zet 3 C3).
Al met al kwam ik redelijk door de openingsfase. In het middenspel had ik hier en daar wat nauwkeuriger kunnen spelen. Nu gaf ik Amin iets te veel kans om mijn koning te bedreigen. Op zet 23 gaf ik het eigenlijk helemaal weg met Te8. b5 was beter geweest. Ik had de pion op e6 gerust weg kunnen geven, omdat ik via het winnen van de pion op d4 voldoende terug zou krijgen.
Helaas stond ik daarna in diepere zin helemaal verloren, op zet 34 kon wit zelfs mat geven in 7 volgens de computer. Gelukkig waren alle varianten heel diep en vroegen waarschijnlijk te veel calculatie om het juiste pad te vinden door mijn tegenstander. Met 37.... TD8 kreeg ik voldoende tegenspel en kon ik daarna met mijn dame heel veel tegenkansen creëren. Hiermee zou ik zeker een remise kunnen behalen, maar nadat hij zo lang gewonnen had gestaan maakte Amin met 47. h3 een grote fout. Ik had meteen met 47.... f4 kunnen winnen. Gelukkig kwam de kans om f4 te spelen nog een keer doordat hij dacht dat hij pion e6 zonder probleem kon nemen met zijn dame.
Na 50.... f4 was het gewonnen voor mij.
Achteraf bleek het onze enige overwinning te zijn. Niet slecht tegen iemand met een rating van 1975. Dat hij zo'n hoge rating had wist ik pas na de partij.
Het zal een zwaar seizoen worden voor ons in deze hele sterke klasse 2B.
Maarten
En ten slotte de partij van Thijs, die was nog als laatste bezig. Een moeilijk eindspel van 5 tegen 6 pionnen met een toren beide, meen ik. Pionnen aan de twee uiterste kanten van het bord, moeilijk moeilijk...Thijs kon niet voorkomen dat er eentje doorbrak. Hij speelde tegen Sjaak Piest (1912), geen schande om ervan te verliezen. Ja, spelen op bord 1 is vaak geen pretje. Eindstand 4.5-1.5.
Nog een paar overpeinzingen zo aan het eind. Schaken doe je op een houten bord, met houten stukken met een viltje er onder. Vioolspelen doe je op een houten viool, niet op een viool van plastic. Bij Max Euwe hebben ze van die plastic klapbordjes en plastic stukken….Ik weet het niet, maar spelen op houten borden heeft net dat beetje meer. Dat bedacht ik me op de lange weg terug, meteen ook maar een gedicht gemaakt, je moet toch wat. Joost en Frans hadden, om welke reden dan ook, weinig zin om over hun partij te praten….
Henk Oosterink